dieetvoer.nl

Allergie en voedselintolerantie bij honden en katten

Voedselallergieën en -intolerantie kunnen braken of diarree, huidirritatie, een slechte vachtconditie en/of haarverlies bij uw hond of kat veroorzaken. Indien uw huisdier één of meer van deze symptomen heeft, zal uw dierenarts een allergie vermoeden en meer specifiek een allergische reactie op het voer dat u uw dier geeft. Ingrediënten in voer dat uw huisdier niet kan verdragen, kunnen een groot aantal verschillende negatieve reacties veroorzaken. Allergie en voedselintolerantie wordt ook "een negatieve reactie" op voedsel genoemd en kan blijvende problemen met de huid en het spijsverteringskanaal tot gevolg hebben.

Er zijn vele oorzaken voor voedselallergieën bij honden en katten mogelijk. Enkele ingrediënten die de meest voorkomende problemen veroorzaken, worden echter aangetroffen in dagelijkse dierenvoeders.

Bij honden zijn de meest voorkomende oorzaken van negatieve reacties: rundvlees, zuivelproducten, granen, kip en varkensvlees.
Bij katten zijn de meest voorkomende oorzaken van negatieve reacties: rundvlees, zuivelproducten, vis, granen en kip.

Het kan maanden of zelfs jaren duren voordat een dier een allergische reactie op een specifieke voeding ontwikkelen. Als zich eenmaal een negatieve reactie op een bepaald ingrediënt voordoet, zal uw huisdier echter bijna altijd allergisch zijn voor die voedingsbron. Omdat allergische reacties op voedsel meestal worden geassocieerd met eiwitbronnen, is het mogelijk dat u uw huisdier een eiwitbron moet geven die hij nog niet eerder heeft gekregen. Tot de meest gebruikte "nieuwe"eiwitten ("nieuw" omdat uw huisdier ze waarschijnlijk nog niet eerder heeft gegeten) behoren ei, eend, zalm, lam en witvis. In bepaalde gevallen kan middels een eliminatieproces worden ontdekt dat uw huisdier allergisch is voor al deze eiwitbronnen. In dat geval is voeding nodig met speciale afgebroken eiwitten.
 

Gebitsaandoeningen bij honden en katten

Honden en katten met gebitsaandoeningen kunnen last hebben van een slechte adem, pijn of een bloedende mond tijdens het eten, een stinkende geelbruine korst rond het tandvlees of pijn en bloedingen wanneer u het tandvlees aanraakt.Gebitsaandoeningen zijn een pijnlijk en mogelijk ernstig probleem, waarvoor u een bezoek aan de dierenarts moet brengen. De oorspronkelijke oorzaak van de meeste gebitsproblemen is plaque, een kleurloze laag op de tanden die een groot aantal schadelijke bacteriën bevat. Omdat uw huisdier niet zijn tanden kan poetsen, kan plaque leiden tot de vorming van tandsteen op de tanden bij en onder het tandvlees. Dit leidt tot zwelling, roodheid en ontsteking van het tandvlees (gingivitis) en uiteindelijk parodontitis, dat het tandvlees en het weefsel dat de tanden steunt kan vernietigen.

Alhoewel gebitsaandoeningen bij de meeste huisdieren kunnen worden voorkomen en behandeld, brengt een slechte gezondheid van de mond aanzienlijke risico's met zich mee.

Wanneer de meeste huisdieren drie jaar oud zijn, vertonen ze in meer of mindere mate een gebitsaandoening.
Parodontitis bij huisdieren heeft te maken met lever-, nier- en hartziekten.
Het kan leiden tot een slechte algemene gezondheid.
Door een door de dierenarts aanbevolen voer te geven dat niet breekt zodra het met de tanden in aanraking komt, wordt plaque weggeschraapt. Dit heeft talloze voordelen, waaronder een frisse adem en gezond tandvlees.
 

Diabetes mellitus bij honden en katten

Katten en honden met diabetes mellitus (suikerziekte) vertonen de volgende symptomen: zwakte, meer dorst, vaak urineren, snel gewichtsverlies, depressie en/of buikpijn. Uw dierenarts zal uw huisdier op diabetes mellitus onderzoeken als hij of zij één of meer van deze klachten vertoont. Het is een aandoening die wordt veroorzaakt door schade aan de pancreas en leidt tot langdurige en mogelijk levensbedreigende symptomen die moeten worden behandeld. De pancreas kan niet meer de juiste hoeveelheden insuline aanmaken. Deze stof regelt het suikergehalte in het bloed. Neem contact op met uw dierenarts als uw huisdier deze symptomen vertoont.

Er zijn veel factoren die kunnen bijdragen aan een beschadigde pancreas. Honden en katten hebben een grotere kans op deze ziekte als ze lijden aan de volgende aandoeningen:

• Zwaarlijvigheid, genetische aanleg, slechte voeding.
• Hormonale afwijkingen, stress, medicijnen.
• Bij honden krijgen teefjes de ziekte tweemaal zo vaak als reuen.
• Bij katten zijn katers gevoeliger voor diabetes mellitus.

Alhoewel diabetes mellitus niet kan worden genezen, kan uw dierenarts de ziekte beheersen met insuline, beweging en de juiste voeding. Vezels vormen een belangrijke factor in de nutritionele behandeling, omdat matige tot hoge vezelgehalten de behoefte aan insuline verminderen en het bloedsuikerniveau verlagen. Vezels zorgen ook dat het lichaam beter reageert op insuline.

De consistentie van het voer is ook belangrijk. Het voedingsstoffenprofiel van veel commerciële voedingsproducten kan per productiepartij verschillen, wat complicaties kan veroorzaken. Een voer dat wordt aanbevolen door uw dierenarts en een consistente samenstelling heeft, houdt de stofwisseling van uw huisdier stabiel zodat hij/zij gezonder blijft.

Ontwikkelingsstoornissen bij pups en kittens

Bij gebrek aan de juiste voeding en verzorging kunnen pups en kittens te maken krijgen met skeletmisvorming, een onnatuurlijke houding, gebogen poten, ernstige zwaarlijvigheid, pijnlijke gewrichten, het wegteren van spieren, heupdysplasie en moeilijkheden met lopen. Dierenartsen weten dat deze symptomen worden veroorzaakt door groeistoornissen, maar ze kunnen eenvoudig worden voorkomen wanneer het dier vanaf het eerste begin de juiste zorg van de dierenarts en de juiste voeding krijgt. Deze potentieel verlammende aandoeningen treffen miljoenen huisdieren, grotendeels honden van grote of reuzenrassen. Veel factoren spelen hierin mee, waaronder de omgeving, genen en voeding.

Alhoewel alle factoren in meer of mindere mate beheersbaar zijn, biedt voeding de beste mogelijkheid om de gezondheid van een pup of kitten te beïnvloeden. Omdat een te snelle groei vaak groeistoornissen met zich meebrengt, is het van cruciaal belang de juiste voeding op de juiste manier te geven. Wat raden dierenartsen aan? In principe zijn er verschillende manieren, zoals:

•  Veel dierenartsen geven de voorkeur aan voer "naar keuze" (er staat altijd voer klaar) voor kittens omdat het het risico van ondervoeding beperkt. Ook komt de maaguitzetting die vaak wordt geassocieerd met voeding gedurende beperkte tijd of een vaste maaltijd, minder voor.
• Deze vorm is niet aan te raden voor pups, tenzij de pup extreem mager is. Maaltijdbeperkt (dagelijkse voeding opdelen in 2-3 maaltijden) of tijdsbeperkt (voer gedurende specifieke tijden neerzetten) voeren is de beste oplossing en zorgt voor een betere controle over de groeisnelheid en het lichaamsgewicht. Uw dierenarts kan de juiste methode aanbevelen op basis van het ras en de lichamelijke conditie van uw pup.
  

Het voer dat uw pup of kitten eet, is van invloed op zijn of haar groeisnelheid. Omdat het makkelijker is om groeistoornissen te voorkomen dan te genezen, is het geven van het juiste voer op juiste manier de beste preventieve maatregel die u kunt nemen. Dierenartsen bevelen een voer met zorgvuldig gecontroleerde hoeveelheden calorieën en calcium als essentieel aan voor pups van grote en reuzenrassen (die meer dan 25 kg wegen op volwassen leeftijd). Pups van kleine en middelgrote rassen hebben baat bij de beheerste inname van een goed gebalanceerde formule voor pups en kittens. Ook voor kittens is een speciaal geformuleerd voer van groot belang om de juiste voeding voor optimale groei te bieden, ter voorkoming van groeistoornissen.

Gastro-intestinale aandoeningen bij honden en katten

Honden en katten met gastro-intestinale (maagdarm-)aandoeningen kunnen lijden aan braken, oprispingen, winderigheid, zwakte en/of diarree of constipatie. Op grond van elk van deze symptomen kan uw dierenarts de diagnose van een gastro-intestinale (GI) aandoening stellen. Raadpleeg uw dierenarts indien deze symptomen zich bij uw huisdieren openbaren.

GI-aandoeningen tasten de maag en darmen aan en zijn vaak pijnlijk. Ze kunnen ook andere problemen veroorzaken. Er zijn verschillende soorten GI-aandoeningen, waaronder colitis, constipatie/diarree, gastro-enteritis en pancreatitis.

Dierenartsen zijn bekend met vele mogelijke typen en oorzaken van GI-aandoeningen, waaronder:

colitis

Wordt meestal veroorzaakt door zweepwormen (een parasiet), tumoren of poliepen, een verandering van voedsel, allergieën (waaronder die voor voedsel), ingeslikte objecten anders dan voedsel en een aantal andere ziekten.
constipatie

Wordt meestal veroorzaakt door onvoldoende vezel- en wateropname, het eten van haar, botten of andere vreemde objecten, veroudering, tumoren, trauma of breuken, prostaataandoeningen, ruggemergaandoeningen, zenuwaandoeningen aan de dikke darm, stofwisselings- of endocriene aandoeningen en verzwakking.

diarree

Wordt veroorzaakt door infecties, inwendige parasieten, stress, verandering van voedsel, restjes of vette snacks, eten uit de vuilnisbak en disfunctie van lichaamsorganen.

gastro-enteritis

Tot de oorzaken behoren het eten van ranzig eten of eten dat niet meer goed is, het inslikken van vreemde objecten, het eten van giftige planten, inwendige parasieten, stress, voedselallergieën en ziekte.

pancreatitis

De oorzaken zijn vaak onbekend. Mogelijke oorzaken zijn een vetrijk dieet of vette restjes, infectie, ziekte of trauma.

Dierenvoer kan een grote invloed hebben op de gezondheid van het maagdarmkanaal. Dierenartsen raden goed verteerbaar voer aan om irritatie van de gevoelige maag en darmen te voorkomen. Ook voedsel met veel oplosbare en onoplosbare vezels in combinatie met een gematigde hoeveelheid vet ondersteunt een goede darmfunctie. Omdat een deel van deze aandoeningen permanent kan zijn, kan het nodig zijn de ziekte langdurig nutritioneel te behandelen.

Hartaandoeningen bij honden en katten

Tot de symptomen van hartaandoeningen bij honden en katten behoren een hoest die kan leiden tot kokhalzen, ademhalingsproblemen (waaronder kortademigheid), snel vermoeid raken bij beweging of spelen, opvallende gewichtstoename of -verlies en/of een gezwollen buik. Elk van deze symptomen of een combinatie daarvan kan duiden op hartziekte. Er zijn vele oorzaken van hartziekte, maar vaak is er nog een bijkomende factor in het spel.

Alhoewel de symptomen van hartziekte ook kunnen wijzen op andere aandoeningen, kan uw dierenarts deze na een uitgebreid onderzoek uitsluiten.

• Een stethoscoop kan een ruis en vloeistof in de longen detecteren.
• Uw dierenarts kan voelen of de hartslag van uw huisdier is veranderd.
• Röntgenfoto's kunnen een hartvergroting aan het licht brengen.
• Middels een ECG kunnen hartvergroting en een onregelmatig hartritme worden vastgesteld.
  Meestal leidt een hartaandoening tot een vergroting van het hart, waardoor het hart minder efficiënt functioneert. Het vasthouden van vocht zorgt dan voor problemen. Het vasthouden van vocht kan erger worden als een dier zoutrijke voeding krijgt. Daarom bevelen dierenartsen een zoutarme voeding aan, zodat de opbouw van vocht wordt verminderd en het hart beter functioneert. Uw dierenarts kan ook aanraden uw dier gedistilleerd water te geven als u thuis een waterontharder gebruikt, omdat veel ontharders het water met natrium behandelen.

Als eenmaal is vastgesteld dat uw huisdier een hartaandoening heeft, zal hij of zij die altijd blijven houden. Met een goede verzorging en de juiste voeding kan uw huisdier waarschijnlijk een relatief normaal leven leiden.

Nieraandoeningen bij honden en katten

Honden en katten met nieraandoeningen hebben geen trek meer in eten, hebben meer dorst, moeten vaker urineren of urineren helemaal niet, braken, zijn depressief en/of hebben een doffe en ongezonde vacht. Als uw huisdier aan één of meer van deze symptomen lijdt, kan uw dierenarts de diagnose nieraandoening stellen. Nierziekte of -aandoeningen gaan gepaard met een plotselinge of geleidelijke afname van de nierfunctie, wat vervelend en mogelijk levensbedreigend is voor uw huisdier. Omdat de nieren afvalstoffen uit het bloed verwijderen en lichaamsvloeistoffen reguleren, worden nierproblemen altijd serieus genomen.

Er zijn vele mogelijke oorzaken van nierziekte bij huisdieren. Dierenartsen omschrijven de aandoening als acuut (plotseling optredend) of chronisch (lange termijn). Acute nieraandoeningen kunnen worden veroorzaakt door:

• bloedverlies, shock, chirurgische stress, trauma
• ernstige uitdroging, gifstoffen, medicijnen, verstopping van de urinewegen, infectie.
  

Chronische nierziekte kan worden veroorzaakt door bovenstaande factoren plus:

• erfelijke aanleg en ras.
• voedingsgerelateerde factoren, defecten in het immuunsysteem.
  

Helaas verschijnen de symptomen van nierziekte zich pas wanneer al meer dan tweederde van de nierfunctie verloren is gegaan. Chronisch nierfalen is onomkeerbaar. Het verloop van de ziekte kan echter wel worden vertraagd door een speciaal dieet dat door de dierenarts wordt aanbevolen en specifiek is ontwikkeld voor de behandeling van nieraandoeningen. Bij acute nieraandoeningen herstellen veel huisdieren geheel wanneer de voortgang van de ziekte eenmaal is gestopt. Nogmaals, therapeutische voeding speelt een vitale rol in de beperking van de ophoping van afvalproducten, die normaliter door de nieren worden geëlimineerd, en de vertraging of omkeer van nierschade. Dit gebeurt door het eiwit- en fosforgehalte in het voer te beperken en de belangrijkste voedingsstoffen te controleren
 

Leveraandoeningen bij honden en katten

Honden en katten die lijden aan leveraandoeningen, hebben vaak geen trek meer in eten, verliezen snel gewicht en/of lijden aan gebrek aan energie, depressie of geelzucht (vergeling van tandvlees, oogwit of de huid). Deze symptomen en andere tests kunnen de reden zijn dat uw dierenarts de diagnose van leverziekte stelt. Andere mogelijke tekenen van leveraandoeningen zijn een donkergekleurde urine, bleek tandvlees of een ophoping van vloeistoffen in de buik, waardoor de indruk gewekt wordt dat uw huisdier snel dikker wordt. Dierenartsen zijn zich ervan bewust dat leveraandoeningen vele oorzaken hebben en altijd serieus moeten worden genomen. De lever heeft immers talrijke belangrijke functies voor het lichaam, zoals het filteren van gifstoffen uit de bloedstroom.

Omdat de lever zoveel verschillende stoffen uit het lichaam verwijdert, kunnen veel verschillende factoren schade veroorzaken.

• Virale en bacteriële infecties.
• Giftige stoffen die uw huisdier heeft gegeten.
• Gewijzigde bloedstroom naar de lever door hartziekte of een andere aangeboren afwijking.
• Bepaalde hondenrassen, waaronder Bedlington Terriërs en West Highland White Terriërs, die moeilijk koper uitscheiden.
  

Katten die gedurende twee of drie dagen geen trek hebben in eten, kunnen lijden aan hepatische lipidosie, een aandoening die gepaard gaat met een gevaarlijke ophoping van vet in de lever waardoor deze niet meer goed kan functioneren.

Dierenartsen bevelen vaak een specifieke voedingsbehandeling aan voor dieren met leveraandoeningen, omdat voeding een grote invloed kan hebben op de leverfunctie. In veel gevallen kan de lever zich herstellen van de schade. Een product als Prescription Diet* l/d (dat ervoor zorgt dat de lever minder wordt belast door beperkte hoeveelheden zout en eiwit, goed verteerbare koolhydraten en hoogwaardige vetten) helpt bestaande schade aan de lever te behandelen en de leverfunctie te verbeteren

Ernstige ziekte, ongelukken en chirurgische ingrepen bij honden en katten

Een ernstige ziekte, ongeval of chirurgische ingreep kan een grote invloed hebben op de voedingskundige behoeften van een huisdier. Hiertoe behoren bijvoorbeeld verhongering, trauma, brandwonden, besmettelijke ziekten, koorts, aandoeningen aan het immuunsysteem, bloedarmoede, hepatische lipidosis, chirurgische ingrepen en bepaalde vormen van kanker, vooral bij katten. Dierenartsen weten dat uw huisdier in zo'n periode behoefte heeft aan meer energie. Ook kan de stofwisseling van uw huisdier aanzienlijk veranderen. Deze veranderingen zijn nog groter als uw huisdier niet wil eten. In dat geval kan spierweefsel verloren gaan en orgaanweefsel beschadigd raken, omdat beide weefselsoorten energie voor genezing verschaffen. Ook is het mogelijk dat het immuunsysteem onvoldoende bescherming biedt tegen secundaire infectie.

Tijdens een mogelijk gevaarlijke ziekte of verwonding raden dierenartsen aan uw huisdier meer intensieve verzorging te bieden zodat hij helemaal geneest.

• De oorspronkelijke oorzaak van de ziekte of de verwonding moet worden behandeld.
• U moet uw huisdier alles geven wat hij nodig heeft om te herstellen.
• Voedingsstoffen die tijdens de ziekte zijn verbruikt, moeten worden aangevuld.
• Problemen die de genezing in de weg staan, zoals infectie, moeten worden voorkomen.
  

De voeding die u uw huisdier in deze periode geeft, kan van grote invloed zijn op het genezingsvermogen van uw huisdier. De meeste voeren hebben niet de juiste consistentie of smaak voor dieren die geen trek hebben in eten. Ze hebben een therapeutisch voer nodig met een heerlijke smaak dat dermate consistent is dat het indien nodig met een spuit of lepel gevoerd kan worden. Bovendien bevat de meeste voeding niet de extra vetten, eiwitten en belangrijke bouwstoffen die herstellende honden en katten nodig hebben. De genezing wordt versneld als het voer zeer goed verteerbaar is en een hoger gehalte aan belangrijke bouwstoffen heeft.

Aandoeningen aan de urinewegen bij honden en katten

Heeft uw hond of kat moeite met plassen, moet hij vaak plassen, heeft hij bloed in de urine, heeft hij minder honger, gebrek aan energie of heeft hij geen interesse in normale bezigheden? Als uw huisdier aan één of meer van deze aandoeningen lijdt, kan uw dierenarts denken aan een aandoening van de urinewegen. Deze ziekte kan worden veroorzaakt door kristallen of stenen die zich in de urinewegen vormen en leiden tot irritatie, pijn en mogelijk zelfs obstructie. Bij honden heet deze aandoening urolithiasis. Bij katten wordt de ziekte meestal FLUTD (feline lower urinary tract disease) genoemd.

Alhoewel er geen specifieke oorzaak van urinewegaandoening is te noemen, weten dierenartsen inmiddels dat bepaalde factoren ertoe bijdragen.

• Honden van 2 tot 10 jaar en katten ouder dan 1 jaar zijn het gevoeligst voor de aandoening.
• Mannetjes en vrouwtjesdieren krijgen de ziekte even vaak, alhoewel mannetjes een groter risico op een levensgevaarlijke urinewegverstopping door kristallen of stenen lopen.
• Kleine hondenrassen krijgen de ziekte vaker dan grote rassen.
• Andere factoren die ertoe kunnen bijdragen, zijn een tekort aan beweging, niet in staat zijn voldoende vaak te plassen (huisdieren die veel binnen zijn), minder drinken en - bij katten - een vervuilde kattenbak, waardoor ze hem niet meer willen gebruiken.

Dierenvoer kan een grote invloed hebben op de gezondheid van de urinewegen. Bij katten kan een afwijkende pH van de urine die wordt veroorzaakt door verkeerde voeding en infectie, bijdragen aan FLUTD. Ook magnesiumrijke voeding kan tot de ziekte leiden. Bij honden is een voeding rijk aan magnesium, fosfor, eiwit en calcium in verband gebracht met de vorming van stenen. Volgens dierenartsen kan een product met verlaagde hoeveelheden van deze voedingsstoffen, dat de urine pH herstelt, helpen bij het oplossen van bepaalde types stenen in de urinewegen.

Als een huisdier eenmaal is behandeld voor een aandoening aan de urinewegen, loopt hij het risico de aandoening weer op te lopen. Het is daarom belangrijk door te gaan met de voedingskundige behandeling van het probleem en in de gaten te houden of de symptomen zich weer voordoen.